வெற்றி என்பது
சிகரத்தைத் தொடுவது மட்டுமல்ல
விழுந்த போதெல்லாம்
புன்னகையோடு எழுவதும் தான்

உன் மீது வீசப்படும்
பழிச்சொற்கள் பெரும்பாலும்
உன்னைப் பற்றியது அல்ல
அவை உன்னை விமர்சிப்பவர்களின்
அகங்காரத்தின் வெளிப்பாடுகள்
உடைந்த கண்ணாடியில்
உன் முகம் கோணலாகத் தெரிந்தால்
அது உன் பிழையல்ல

விதி வரைந்த
கோடுகளை விட
உன் விரல்கள்
கோர்த்த பிணைப்பே பலமானது
அது காலத்தைக் கடந்த
ஒரு காவியம்

வாழ்க்கை உனக்கு
எதைக் கொடுக்கிறது
என்பது முக்கியமல்ல
நீ அதை எப்படிக்
கையாள்கிறாய் என்பதில் தான்
உன் வெற்றி அடங்கியிருக்கிறது

சில சமயம்
நீ என்னைப் பார்க்காத
போது தான்
நான் உன்னை
அதிகமாக நேசிக்கிறேன்
அந்தப் பார்வையில்
எதிர்பார்ப்பு இருப்பதில்லை
அன்பு மட்டுமே இருக்கிறது

எல்லோருக்கும் பிடித்தவனாக
இருக்க முயல்வது தான்
உன் முதல் தோல்வி
உனக்கு உன்னைப் பிடித்தால் போதும்
உலகம் உன்னைப் பின்பற்றும்

காலம் எல்லாவற்றையும்
அழிக்கும் என்பார்கள்
ஆனால் உன் புன்னகையை மட்டும்
காலத்தால் தொடக் கூட முடியாது
அது என் உயிரில் உறைந்த வரம்

மற்றவர்களின்
கைதட்டலுக்காக ஓடாதே
உன் இலக்கை எட்டிய பின்
உலகம் தானாகக் கைதட்டும்
நிழலைத் துரத்துவதை நிறுத்து

உன் நினைவுகள்
என் இதயத்தின் சுவர்களில்
எழுதிய கவிதைகள் அல்ல
அவை அந்தச் சுவர்களையே
தாங்கிப் பிடிக்கும் அஸ்திவாரம்

வெற்றி என்பது
ஒரு நாள் மேடை
ஏறுவது மட்டுமல்ல
ஒவ்வொரு நாளும்
உன் மன அமைதியை
இழக்காமல் போராடுவதுதான்