நாம் நல்லவர்களாக இருப்பதால்
எல்லோரும் நம்மை
நல்லவர்களாக நடத்துவார்கள்
என்று வாழ்க்கை
ஒருபோதும் சொல்லவில்லை

வாழ்க்கை எங்கே
கொண்டு போகும்
என்று தெரியாது
ஆனா போகும் வழியில்
உன் கையை பிடித்திருக்கணும்
என்பதுதான் என் ஆசை

மறந்துவிட்டேன்
என்று சொல்லிவிடலாம்
ஆனால் மனம்
பழகிய இடங்களை
அவ்வளவு சீக்கிரம் மறக்காது

என் நாளில்
பெரிய சந்தோஷங்கள் வந்தாலும்
அதை முதலில்
உன்கிட்ட சொல்லணும்னு தோணுது

என் மீது கருத்து சொல்ல
எல்லோருக்கும் உரிமை இருக்கலாம்
அந்த கருத்துப்படி
என் வாழ்க்கையை நடத்தும்
உரிமை அவர்களுக்கு இல்லை

உன்னோட கஷ்டத்தை
தீர்க்க முடியாத நேரத்திலும்
அதை நீ தனியா
சுமக்க விடக்கூடாதுன்னு தோணும்

என்னைப் பற்றி
யார் என்ன நினைக்கிறார்கள்
என்று ஒவ்வொரு
நாளும் யோசித்தால்
நம் வாழ்க்கையை
நாம் வாழ முடியாது

சில இரவுகளுக்கு
தூக்கம் வராது
காரணம் கவலை இல்ல
உன் நினைவு

உனக்கு நேரம் இல்லாதபோதும்
உன்னை நினைப்பவர்கள்
யார் என்பதை கவனித்துப் பார்
அவர்கள்தான் உன் மனிதர்கள்

உன் கையை
பிடிச்சுக்கிட்டு நடக்கும்போது
எங்கே போறோம்னு விட
எவ்வளவு நேரம் சேர்ந்து
நடக்கிறோம்னுதான் முக்கியம்